Efficient distribution of service requests between fog and cloud nodes considering user mobility and fog nodes’ overload is an important issue of fog computing. This paper proposes a heuristic method for task placement considering the mobility of users, aiming to serve a higher number of requested services and minimize their response time. This method introduces a formula to overload prediction based on the entry-exit ratio of users and the estimated time required to perform current requests that are waiting in the queue of a fog node. Then, it provides a solution to avoid the predicted overloading of fog nodes by sending all delay-tolerant requests in the overloaded fog node’s queue to the cloud to reduce the time required for servicing delay-sensitive requests and to increase their acceptance rate. In addition, to prevent requests from being rejected when the mobile user leaves the coverage area of the current fog node, the requests in the current fog node’s queue will be transferred to the destination fog node. Simulation results indicate that the proposed method is effective in avoiding the overloading of the fog nodes and outperforms the existing methods in terms of response time and acceptance rate.

در پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سرسختی روانشناختی و گرانباری نقش با سلامت روان کارکنان از طریق روش نمونه برداری تصادفی طبقه ای تعداد 200 نفر انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه سرسختی روانشناختی (1984)، گرانباری نقش (1996) و پرسشنامه سلامت روانی (1972) استفاده به عمل آمد. داده ها با استفاده ار آزمون رگرسیون تحلیل شد. نتایج نشان می دهد بین سرسختی روانشناختی و گرانباری نقش با سلامت روان کارکنان رابطه معنادار وجود دارد. بین سرسختی روانشناختی و گرانباری نقش رابطه منفی معنادار دارند. سرسختی روانشناختی و گرانباری نقش می توانند سلامت روانی را پیش بینی کنند.

این پژوهش با هدف بررسی مدل ساختاری بین رهبری سوء استفاده گرانه، گرانباری نقش، فرسودگی و بیگانگی شغلی به مرحله اجرا درآمد. برای بررسی این مدل، از کارکنان مرد یک کارخانه، 168 نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده پرسشنامه فرسودگی هیجانی (مسلش و جکسون، 1981)، پرسشنامه رهبری سوء استفاده گرانه (تپر، 2000)، پرسشنامه گرانباری نقش (راد و همکاران، 2008) و پرسشنامه بیگانگی شغلی (کورمن و همکاران، 1981) بودند. داده های حاصل از پرسشنامه های پژوهش با استفاده از مدل سازی معادله ساختاری(SEM)  مورد تحلیل قرار گرفت. بر اساس مدل ساختاری بدست آمده، طی یک سلسله روابط چندسطحی رهبری سوء استفاده گرانه با گرانباری نقش، سپس گرانباری نقش با فرسودگی هیجانی و در پایان فرسودگی هیجانی با بیگانگی شغلی دارای رابطه معنادار (P<0.01) هستند. یک رابطه مستقیم نیز در مدل نهایی بین رهبری سوء استفاده گرانه با بیگانگی شغلی بدست آمد. 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDf) مراجعه فرمایید.

In this paper I return to the familiar territory of the Lord-Bondsman "dialectic" in Hegel's Phenomenology of Spirit in order to raise the question of the relation of Hegel's use of the theme of recognition there to Fichte's. Fichte had introduced the notion of recognition in his Foundations of Natural Right, to "deduce" the social existence of humans within relations of mutual recognition as a necessary condition of their very self-consciousness. However, there it also functioned as part of a solution to a problem within the work on which the theory of rights was meant to be based, the earlier Foundation of the Complete Wissenschaftslehre of 1794-5. In Hegel's classic account in chapter 4 of the Phenomenology we find recognition offered as a solution to a problem within an account of "self-consciousness" that has a number of clearly Fichtean features. But I suggest that to the degree that the lord-bondsman episode there expresses any "theory of recognition", it is not Hegel’s own theory but rather his interpretation of Fichte's, a theory of which he is critical. Freed from this misleading assumption that the "lord-bondsman dialectic" represents something deep about Hegel's own philosophy, we might then be more able to get clearer about Hegel's actual views about recognition and the role it plays in his own philosophy.